Wonende in Californië heb ik voor een Dillenger kit gekozen na uitvoerig onderzoek van de alternatieven. Er waren andere opties uit de Verenigde Staten en Canada, en dit is voor mij de eerste keer dat ik met een Australisch bedrijf in zee ging. Ik ben 70 jaar oud, 1m80 lang, weeg 104 kilo, en gebruik mijn fiets voor lichaamsbeweging (ik fiets voornamelijk op vrij platte fietspaden). Mijn doelen waren om extra ondersteuning te krijgen voor het heuvel-op fietsen en met tegenwind, om verder en langer te kunnen fietsen, en om het totaalgewicht van de fiets zo laag mogelijk te houden. 

Mijn fiets is een Speciale Expeditie Sport Lage-Opstap Hybride fiets. Ik kocht hem een tijdje geleden in goede staat voor US$175. Ik schat dat hij zo'n drie jaar oud is. Hij heeft 3 versnellingen vóór en 7 achter, welke worden bediend met versnellingshendels, en ook v-brakes. Zo zag mijn fiets eruit vóór de ombouw.

Ik zag de Dillenger 350W 8Ah Elektrische Fiets Ombouwkit als de beste optie voor mij, waarbij ik een beetje bereik inleverde voor minder gewicht en een betere prijs, De kit kostte me US$549, en dit was inclusief verzending. Levering vond snel en zonder problemen plaats. De verpakking was geweldig. Er zit geen montagehandleiding in de doos, maar deze kan van de Dillenger website ge-download worden. Als eerste moest ik mijn oude buiten- en binnenband op het nieuwe Dillenger wiel overzetten. Dit is niet veel anders dan wat je moet doen als je een lekke band hebt, dus “no biggie”. Maar het moest wel gebeuren, en behoort daarom ook mee te worden gerekend in de totale installatietijd. Mijn eerste echte installatie-keuze was of ik een reactiearm zou gebruiken of niet. Ik heb verscheidene malen gesproken met Dillenger's klantenservice, en de keuze was aan mij. Aan de éne kant genereert de 350W motor waarschijnlijk geen overdreven groot koppel, maar aan de andere kant heeft mijn fiets een voorvork met een vork van een aluminium-legering. Ik peinsde een lange tijd maar besloot uiteindelijk om het zekere voor het onzekere te nemen en kocht voor $30 een reactiearm, de Grin TorqArm_V3. Ook onderzocht ik gedurende lange tijd op YouTube hoe je reactiearmen moet monteren. Ik voorzag wel wat problemen aangezien de voorvork richting de vorkpootuiteinden erg dik is op deze fiets. De afstand tussen de vorkpoten was bijna precies 10cm en de vorkpootuiteinden waren precies 10mm. Het wiel pastte er gelukkig precies in en ik kreeg al wat meer vertrouwen. Maar toen sloeg het noodlot (volgens Murphy's Law) toe. Het schroefdraad van de wielas heeft maar een bepaalde lengte: als ik de reactiearm niet zou monteren kon ik de moer aan de kant zonder kabel helemaal vastdraaien. Echter, de reactiearm is dik genoeg om waardevolle milimeters van het schroefdraad van de wielas in te nemen, en bij montage kon ik de moer niet zo vastdraaien zodat er nog een stukje schroefdraad aan de achterkant uitstak. Dus de keuze was als volgt: een vaster aangedraaide moer maar geen reactiearm, of wel de reactiearm maar een moer met minder ruimte om zich vast te zetten. Een moeilijke keuze. Ik besloot uiteindelijk om de reactiearm toch te installeren nadat ik mezelf vertelde dat die moer echt niet los zou komen. Toevallig kwam de Grin reactiearm met een c-ringetje dat je nodig hebt voor de “lawyer lips” op de vorkpootuiteinden van mijn fiets. En het V3-model was ook de enige reactiearm die op mijn voorvork-vorkpootuiteinden combinatie zou passen. Ik raad iedereen die een reactiearm wil installeren aan om vantevoren grondig onderzoek te doen naar zijn/haar situatie, en om dingen te meten waar mogelijk. Toen ik de reactiearm provisorisch had geïnstalleerd liep ik tegen een ander probleem aan. Mijn ronde vorkpoten verdikten zich onmiddellijk boven de uiteinden, en de bouten van de wielnaafmotor schuurden hier tegenaan. Dit was precies het probleem dat ik vantevoren al had voorzien. Gelukkig kon ik op de plaats waar de bouten tegen de vork aanschuurden een klein beetje metaal afvijlen, en al snel draaide het wiel vrij en ongehinderd. Hierna draaide ik alle bouten en moeren stevig aan en verklaarde ik de overwinning op de installatie van het vóórwiel. Hieronder zie je een foto van de reactiearm-kant van de fiets nadat het andere ook was geïnstalleerd. Je kunt de reactiearm goed zien als je inzoomt op de vorkpootuitenden waarin het wiel is gemonteerd.

Het volgende avontuur was de installatie van de accuhouder. Nadat ik de drinkfleshouder eraf had gehaald ontdekte ik dat de gaatjes-met-schroefdraad in het frame niet samenvielen met de gaten in de accuhouder, waarop ik besloot om slechts één van deze frame-gaatjes te gebruiken en de accuhouder op een tweede punt vast te zetten met een slangklem. Deze oplossing was echter niet ideaal. Na enige alternatieven te hebben overwogen besloot ik om de accu toch niet op de diagornale buis te monteren, ook omdat ik mijn drinkfleshouder niet wilde opofferen. Ik monteerde de accuhouder met slangklemmen dus op de verticale onderbuis, net onder het zadel. Het goede nieuws was dat mijn zadel hoog genoeg was om hier probleemloos de accuhouder te installeren. Zo, dat was klaar.

Het volgende punt: het stuur. Ik wilde eigenlijk niet alles van mijn stuur halen om bij de remhendels te komen, dus installeerde ik de draai-gashendel aan de éne kant van m'n stuur en de duimbediening aan de andere kant, en alles zag er goed uit. Hierna delibereerde ik of ik de e-brake remhendels écht wel nodig zou hebben of niet. Na wat denkwerk besloot ik wederom om voor veiligheid te kiezen en haalde alles van mijn stuur af om de remhendels – die bij de kit inbegrepen zijn – te installeren. Dit kostte me een paar uur, aangezien je ook de remkabels opnieuw moet installeren en afstellen. Maar toen alles klaar en geïnstalleerd was was ik behoorlijk content met de nieuwe “looks” van mijn stuur.

 

Het één-na-laatste wat ik moest installeren was de trapondersteuningssensor. Wederom moest ik beslissen of ik deze nodig had of niet. Gelukkig had ik een paar weken vóór aankoop een e-bike getest die trapondersteuning had, en deze test-rit overtuigde me ervan dat het de moeite van het installeren waard was. Het monteren van de sensorring was een eitje, gelukkig (!), maar het installeren van de sensor zelf vormde een grotere uitdaging. Alle buizen waar deze op geplaatst kon worden waren rond, maar de sensor moest plat liggen. En daarnaast moest hij stevig zitten, en erg dichtbij de sensorring. En dan bedoel ik: ERG DICHTBIJ, als in: bijna aanrakende. Dus het installeren van de sensor was een uitdaging. Het aansluiten van de sensor op de accu/regelaar was daarentegen simpel, aangezien de onderkant van de accuhouder dichtbij de plek was waar de sensor was bevestigd.

Hier is een foto van de trapondersteuningssensor en ook het Australische vlaggetje dat ik op de Dillenger accu te plakte. Het leek me een goed idee om de Californiërs te laten zien waar deze kit vandaan kwam.

Als allerlaatste moest ik alle bedrading aansluiten en het geheel netjes afwerken. De centrale vier-in-één connector vlakbij de stuurbasis was een grote hulp. Ik dank Dillenger voor dit handige ding. Met de zwarte spriraalvormige kabelbinder kon ik de vier draden die van mijn stuur kwamen (gashendel, duimbediening & twee e-brakes) hergroeperen tot twee setjes van twee draden, waarna deze twee nieuwe kabels links en rechts van het stuur naar beneden liepen richting de vier-in-één connector. Uiteindelijk lopen er maar twee kabels van de voorkant van de fiets naar de achterkant: die van de onderkant van de accu naar de wielnaafmotor, en die van de onderkant van de accuhouder naar de  vier-in-één connector. Al-met-al een hele nette oplossing waarvoor niet veel tie wraps nodig zijn.

Toen heb ik alles getest met de accu op z'n plaats. Bij de eerste poging sprongen alle lampjes meteen aan, en door het vóórwiel van de grond te houden kon ik de draai-gashendel testen. CHECK! Toen hield ik de draai-gashendel open en een assistent kneep één-voor-één de handremmen in om te zien of de motor stopte. CHECK! Toen zette ik de fiets op z'n kop en draaide de trappers om te zien of de trapondersteuningsensor werkte. CHECK! De fiets was klaar voor een test-rit, echter had ik wat problemen met het ietwat versleten framewerk – dat van mij, niet van de fiets! Ik moest maar even wachten tot ik op die fiets kon zitten... Een paar dagen later voelde mijn rug/heupen/benen weer goed genoeg om een eerste ritje maken. Ik reed een paar rondjes in de parkeergarage, en kan met blijheid melden dat er geen wielen afvlogen, dat de opnieuw geïnstalleerde remmen prima werkten, en dat het extra gewicht op de fiets geen negatieve invloed had op de rij-eigenschappen van de fiets. De trapondersteuningssensor werkte perfect, en de duim-gashendel gaf kracht wanneer ik er maar om vroeg. Ik weet zeker dat, wanneer de weersomstandigheden en mijn heup aan de betere hand zijn, de eerste echte wegtest niet meteen bij het tuinhek zal stranden. Wat ik echt prachtig vind is hoe stil die motor is. Het klinkt als een soort gezoem op de achtergrond, heel onopvallend. In vergelijking met fietsen-met-benzinemotor is dit écht de “way-of-the-future”: geen uitstoot, en geen uitstoot van een hoop herrie. Ik wil niet zeggen dat de installatie appeltje-eitje was, maar alle problemen die ik op mijn pad tegenkwam konden worden opgelost met een beetje denkwerk en volharding. Ik heb een paar keer zitten knutselen, een paar uurtjes per keer, dus een totale installatietijd van ongeveer 10 uur. Wat het me tot-nu-toe gekost heeft is US$175 + US$549 + US$30 = US$754, wat neerkomt op ongeveer de helft van wat een simpel instap-modelletje e-bike tegenwoordig kost. En dan komt daar vaak nog een “geheime kostenpost” bij van US$150 verzendkosten. Ik denk dat het onmogelijk is om tegenwoordig een elektrische fiets te kopen voor minder dan US$1000, zelfs met al die nieuwe goedkopere modellen die op de markt komen in 2016. Er zijn ook andere bedrijven die doe-het-zelf e-bike kits verkopen, maar als je de eigenschappen en specificaties hiervan bekijkt komen ze in geen velden-of-wegen in de buurt van Dillenger's kit. En als ze wel in de buurt komen ontdek je snel dat ze nog niet zo lang bezig zijn met de verkoop van e-bike kits. Ik raad je aan om eigen onderzoek te doen, ik denk dat je uiteindelijk met dezelfde conclusies zal komen als ik. Mijn conclusies bleken juist op het moment dat ik mijn kit ontving en de installatie was voltooid. Dillenger levert een absoluut klasse product! Joe M.

januari 27, 2016 door User Submitted