Introductie

Hoi. Ik ben Scotty, 42 jaar oud, en ik zou zeggen dat ik een fietsliefhebber ben wiens enthausiasme in vlagen komt en gaat gedurende de afgelopen 25 jaar. Het fietsen is één van de redenen waarom ik ongeveer 15 jaar geleden naar Canberra, Australië, ben verhuisd. Ik wilde al lange tijd van-en-naar mijn werk rijden, maar het is 18km naar mijn werk, een beetje teveel van het goede, en dus begon ik me een paar jaar geleden te oriënteren op elektrische fietsen.

Dit duurde tot ik de Dillenger kits vond – tegen een enorm lage prijs – en ik me er eindelijk eentje kon permitteren. Natuurlijk is het mogelijk om een 250W kit op je fiets te monteren die goedkoper is, maar ik wilde service en een goede reputatie, en in dat opzicht was het moeilijk om iets beters te vinden dan Dillenger's 250W vóórwielnaafmotor-ombouwkit.

Hoe het allemaal begon

Vorig jaar kocht ik een fiets – zoals ik zei wilde ik graag van-en-naar mijn werk fietsen en daar had ik nu een goede fiets voor – en toevallig zou mijn zoon vanaf dat moment naar een nieuwe hogeschool gaan die 12,5km hier vandaan was, in tegenstelling tot zijn vorige school die maar 3km hier vandaan was. Mijn zoon vindt fietsen leuk maar ik zou hem geen liefhebber willen noemen. Zoals zoveel 16-jarigen is hij méér een computerspelletjes-fanaat dan een fietser. Maar hij wilde graag fitter worden en zelfstandig naar school gaan. Aangezien het hem met het openbare vervoer méér dan twee uur zou kosten om van-en-naar school te gaan (jawel, zolang kan het hier duren om 12 kilometers te reizen) dacht ik dat dít een goed moment zou zijn voor een e-bike, en mijn kans om het eens uit te proberen.

Ik vond een hybride fiets met Nexus wielnaaf met 3 versnellingen, een Holstar (bestaat nu niet meer) Discovery geheten, en dit was een lage/middenklasser hybride fiets met vóórvork en zadelvering. Hij kostte $150 tweedehands op Ebay en zag er nog goed uit, met een prijskaartje van $500 nieuw. Ik kocht hem, en niet lang hierna bestelde ik een Dillenger 250W kit voor een 700c fiets. Ik verving de krakkemikkige zadelstang door een betere, dus in totaal had ik $200 uitgegeven voor de fiets.

Elektrisch maken

Niet lang na mijn bestelling stuitte ik op de Endless Sphere forums (internet) en zag dat ik de juiste keuze had gemaakt na het lezen van de talloze goede evaluaties van- en opmerkingen over Dillenger's 250W en andere kits waarmee al men duizenden kilometers had gereden. De kit arriveerde, en aangezien in als twintiger als part-time sleutelaar in een fietsenwinkel heb gewerkt kan ik een beetje sleutelen en had ik geen problemen met de installatie van de kit.

De kit was makkelijk om te installeren; voor de meeste handelingen voldoet een beetje basiskennis al om het zelf te doen. Het installeren van de verschillende onderdelen gaat als volgt te werk:

  • Verwijderen van het voorwiel en vervangen door het wiel uit de kit, remmen afstellen
  • Installeren van de fles-vormige accuhouder/regelaar
  • Verwijderen van de handvaten en installeren van de duimbediening, gashendel, handvaten en remhendels
  • Installeren van de trapondersteuningssensor & alles aansluiten

    Dit is makkelijk te doen voor iemand die wel eens de handvaten of band van z'n fiets heeft verwisseld, maar het hangt ook af van je fiets. Op die van mij was er niet voldoende ruimte om de trapondersteuningssensor op de linkerkant van de trapas te bevestigen aangezien er niet genoeg as was tussen de crank-arm en de trapasbehuizing. Ik pastte de trapondersteuningssensor aan door de “binnen-vinnen” op juiste lengte af te knippen (zodat hij op de crank-arm paste) en lijmde hem vast. Ik gebruikte wat schoenlijm aangezien dat hetgeen was dat ik in huis had, maar omdat ik wist dat dit niet lang zou houden heb ik hem later vastgeplakt met Shelleys All Clear (secondenlijm), wat het voor altijd vastzette. Ik moest hiervoor wel de crank-arm eraf halen, waarvoor je een speciaal stuk gesreedschap nodig hebt dat ik al had, maar als je hetzelfde probleem van ruimtegebrek ervaart en je krijgt de crank-arm er niet af moet je misschien maar een fietsenmaker bezoeken.

    Het rijden

    Ik had geen idee wat ik kon verwachten aangezien ik alleen een 1500W fietsbeest zonder pedalen heb bereden die 50km/u reed zonder te trappen. Eerst dacht ik dat ik de trapondersteuningssensor niet hoefde te installeren omdat ik gewoon kon meetrappen met het gas open, maar dat was een grote vergissing. Gewoon een ritje naar de winkels en een beetje rijden in de straat was prima. Maar toen besloot ik om naar m'n werk te fietsen – met het gas open en meetrappen. Ik had het gas helemaal open staan en moest redelijk hard tot hard meetrappen, maar toen ik op m'n werk aankwam zag ik dat mijn accu minder dan de helft aan stroom over had. En volgens mij vond ik toen een antwoord op Endless Sphere, waar ik las over de trapondersteuningssensor dat deze je altijd een betere accu-levensduur geeft dan als je je gas met de hendel wilt regelen. Dus hup, die sensor ging erop.

    Snelheid

    Ik rijd gemiddeld 24km/u op mijn rit naar-en-van mijn werk. Ik arriveer op mijn werk redelijk opgewarmd, maar meestal niet zo zweterig dat ik meteen wil douchen. Er zijn een paar kleine steile beklimmingen onderweg en ik schiet tijdens deze beklimmingen de meeste normale fietsers wel voorbij zonder van mijn zadel te komen. Ik denk dat ik dezelfde rit met dezelfde moeite en op een lichte fiets zonder motor af zou leggen met een snelheid van 18km/u.

    Maar deze fiets was niet alleen mijn fiets: mijn zoon is evenveel op deze fiets naar school gereden als ik erop naar mijn werk. De besproken snelheden hierboven hebben we gemeten tijdens mijn zoon's eerste rit op de e-bike naar school, toen we een gemiddelde van 19,5km/u reden over 12,5 kilometer afstand. Ik trapte me rot om hem bij te houden op de heuvels! Hij vond het heerlijk, en doet er nu gemiddeld een half uur over om op school te komen, wat fantastisch is vergeleken met de bus. Hij bewaart de accu in z'n locker en zet de fiets op slot in het fietsenrek op school. Het enige euvel tot nu toe was de één-of-andere pipo die besloten had om nietjes in z'n band te jassen, maar dat is gelukkig gestopt nu en trouwens, ik ben een expert in banden-plakken!.

    Levensduur van de accu

    Het hangt allemaal af van hoeveel extra kracht je in de pedalen stopt, maar na een rit naar-en-van m'n werk kom ik thuis met iets minder dan de helft aan stroom (2 led-lampjes branden op de accu-display) en dan met gemiddeld trappen. Als ik iets harder zou trappen kan ik denk ik met drie brandende led-lampjes thuis komen... Het moment dat ik de accu helemaal op-gebruik moet nog steeds komen, maar ik heb één keer een tocht van 45km gemaakt en toen brandde er nog één ledje. Ik zal mijn hand niet omdraaien voor een tocht van 50km met mijn huidige manier van fietsen. Voor een fiets van grofweg 20kg inclusief kit is het ook een prima fiets om op te fietsen zonder de motor.

    Conclusie

    Na een paar honderd kilometer te hebben gereden ben ik een keertje ten val gekomen, keihard! De accuhouder was kapot en ik kon hem zelf repareren, maar heb voor de zekerheid contact opgenomen met Dillenger die mij gelijk een nieuwe houder opstuurden in geval mijn reparatie niet afdoende zou zijn. Ook nam ik het risico om alle bedrading opnieuw aan te sluiten en een buisje over de connectors aan te brengen omdat ik niet helemaal “happy” was met hoe ik de bedrading eerst had gedaan. De fiets heeft intussen meer dan 500 kilometer gereden en ik heb NUL problemen gehad met de kit. Mijn verschrikkelijke vóórvork is echter een ander verhaal, maar zal snel worden vervangen. Producenten van wielnaafmotoren adviseren om een solide voorvork te gebruiken met naafmotoren, maar deze vóórvork zou denk ik nét zo slecht zijn geweest als ik er geen motor in had gezet. Ik denk dat, als je nadenkt over het ombouwen van een fiets, of een fiets gaat aanschaffen om om te bouwen, je goed zit met deze kit.

    mei 05, 2016 door User Submitted